Niewielkie rozłożyste drzewo o niskiej kulistej koronie, ładnie ulistnionej, dorastające do 7 m wysokości.Uprawiane ze względu na ulistnienie, późne kwitnienie i bardzo dekoracyjne owoce.

U nas rzadko spotykany gatunek w uprawie. Występuje w północnych Chinach i w Korei.Liście nieparzystopierzaste z 7-11 listkami koloru ciemnozielonego, jesienią zanim opadną przebarwiają sią na piękny żółty kolor.

Kwitnie bardzo obficie w lipcu - sierpniu.Kwiaty drobne, pachnące, pięciopłatkowe, białawe, średnicy 3-4 mm, zebrane w szerokostożkowate (10-16 cm szerokości) wiechy. Roślina nektarodajna, bardzo cenna dla pszczelarstwa.W okresie kwitnienia, które trwa długo, jest masowo oblatywana przez pszczoły.

Jesienią kiedy dojrzewa mnóstwo drobnych, szkarłatnych owocow, drzewo wyglšda bardzo dekoracyjnie. Baldachogrona dojrzałych owoców, wyglądają jak duże wiechy czerwonych kwiatów, które na tle jeszcze w tym czasie soczystozielonych liści, wprawiają w zachwyt. Nasiona dojrzewają w październiku i listopadzie.

Gatunek rzadko spotykany, przeważnie w ogrodach botanicznych. Drzewo ma skromne wymagania glebowe. Najlepiej jednak rośnie na glebie świeżej, piaszczysto-gliniastej, przepuszczalnej.Wymaga stanowiska słonecznego i osłoniętego od wiatrów. Jest rośliną średnio odporną na mróz.Młode osobniki wymagają na zimę okrycia, starsze są całkowicie odporne.Podczas surowych zim mogą obmarzać jej drobne pędy, jednak roślina dobrze się regeneruje. Osobiście posiadm kilkuletnie drzewo, które kwitnie, owocuje coroczne i nie sprawia kłopotów.Zalecana uprawa w strefach 6b-7b.