Parocja perska (żelazne drzewo) rośnie bardzo powoli i w wieku 150 lat dorasta do wysokości 15 m. Jest to krzew lub drzewo wielopniowe, którego kora łuszczy się płatami.

Liście bardzo dekoracyjne, odwrotniejajowate, długośći 5 -12 cm. Wczesną wiosną różowawe, w okresie lata skórzaste, błyszczące i ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na kolory od pomarańczowego do szkarłatnoczerwonego. Jesienne przebarwianie liści jest najwiekszą ozdobą parocji.

Kwiaty różowoczerwone, pozbawione płatków, rozwijają się wczesną wiosną, przed rozwojem liści. Jako pojedyncze są niepozorne, ale ponieważ jest ich dużo, krzewy sprawiają wrażenie okrytych różowoczerwoną mgłą. Rosną wolno i nadają się do ogrodów przydomowych oraz parków.

Nie są wymagające wobec podłoża, nie znoszą jedynie gleb wapiennych.Należy wybierać dla tych roślin stanowiska osłonięte, słoneczne, gdyż w półcieniu liście przebarwiają się mniej intensywnie. Parocje są w przeciętne zimy odporne na niską temperaturę, jedynie w młodości wymagają okrywania. Dobrze też znoszą zanieczyszczenie powietrza.Nie wymaga regularnego cięcia, oprócz wycinania wiosną u młodych drzew nadmiernie zagęszczających koronę gałęzi.